Polecane strony: konspekty profesja szkolenia sprzedaży Gdańsk

„Epokowo starszy” Jacek Soplica to jeden z pierwszoplanowych bohaterów „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. U schyłku złotego wieku polskiej szlachty był on człowiekiem, z którym należało się liczyć, gwałtownikiem, paliwodą. Pełnił wiele ważnych funkcji, szanowano go, co jeszcze bardziej utwierdzało go w pysze i w pewności siebie. Świat stał przed nim otworem; bano się jego zapalczywości, wiódł rej na sejmikach, był duszą towarzystwa. Jednak nawet takiego „zapracowanego” człowieka dosięgła strzała Amora. Zakochał się w pięknej Ewie, córce Stolnika. I od tego momentu zaczęły się kłopoty. Dumny magnat nie zgodził się, by jego córka została żona ubogiego szlachcica. Miał już dla niej odpowiedniego kandydata, bogatego człowieka, z którym później miała córkę, Zosię. Natomiast Soplica ożenił się z „pierwszą napotkaną po drodze kobietą”, nie kochał jej oczywiście, bo wciąż myślał o Ewie. Po szybkiej śmierci żony Jacek często błąkał się w pobliżu zamku Horeszków. Pewnego razu, podczas ataku Moskali, Soplica oddał jeden strzał bez zastanowienia i Stolnik padł martwy. Jacka niesłusznie uznano za zdrajcę, stronnika Moskali. Wyjechał więc z kraju, udał się np. do Legionów, był wielokrotnie ranny, aż wreszcie, jako ksiądz Robak, powrócił na Litwę. Został emisariuszem, miał zorganizować powstanie, kiedy wojska napoleońskie wejdą do kraju. Z narażeniem życia wędrował od dworu do dworu, agitował do powstania również chłopów. Nawet własnemu synowi nie wyjaśnił, kim jest, chociaż niejednokrotnie bardzo tego pragnął. Ostatecznie jego plany zostały pokrzyżowane przez dawnego sługę Stolnika – Gerwazego, który poprzysiągł zemstę wszystkim Soplicom. Jacek podczas „zajazdu” został ciężko ranny i zmarł, uzyskawszy przedtem przebaczenie Gerwazego.

Strony, które musisz zobaczyć: Traktory rejestracja czasu pracy Ładne chodniki domowe